Λάκμος (Περιστέρι)

Ο Λάκμος, ή αλλιώς το Περιστέρι, αποτελεί μια μακρόστενη, επιβλητική οροσειρά, με όμορφα αλπικά οροπέδια που υψώνεται σαν ένα γιγάντιο τοίχος ανάμεσα στα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ηπείρου και της Θεσσαλίας. Το βουνό αποτελεί τον ορεινό όγκο που συνδέει τη Βόρεια με την Κεντρική Πίνδο και η κατεύθυνση του είναι από τα βόρεια προς τα νότια με μήκος 18 χιλιομέτρα και πλάτος 12 χιλιομέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος του Λάκμου ανήκει στο νομό Ιωαννίνων φτάνοντας στα νότια μέχρι τα σύνορα με τον νομό Τρικάλων. Στα βόρεια χωρίζεται από τα βουνά της Φλέγγας από τον Μετσοβίτικο και στα δυτικά του βουνού κυλάει ο ποταμός Άραχθος. Στα ανατολικά ενώνεται με το όρος Δοκίμι μέσω του αυχένα Μάντρα Χότζα πάνω από τους ποταμούς Μετσοβίτικο και Ασπροπόταμο. Στα νότια ο ποταμός Καλαρίτικος και το ρέμα του Νέγκρη χωρίζουν τον Λάκμο από την Κακαρδίτσα ενώ τα δύο μεγάλα βουνά της Πίνδου μοιάζουν να ενώνονται καθώς συναντώνται στον περίφημο αυχένα του Μπάρου σε υψόμετρο 1.940 μέτρων. Η ψηλότερη κορυφή του Λάκμου είναι η Τσουκαρέλα (2.294 μ.) που βρίσκεται στο κέντρο του ορεινού συγκροτήματος και ακολουθούν ο Μέγας Τράπος (2.240 μ.), η Γιαννάκη (2.184 μ.), η Γκουράσα (2.185 μ.), η Πυραμίδα (2.144 μ.), ο Καλόγηρος (2.102 μ.), η Σουφλομύτη (2.047 μ.), η Μεγάλη Σπανούρα (2.046 μ.), η Στακόκκαλα (2.045 μ.), η Πρίζα (2.017 μ.) και τα Λακκώματα (2.016 μ.). Στα κεντρικά του Λάκμου βρίσκεται το διάσημο και σίγουρα το πιο όμορφο αλπικό οροπέδιο της χώρας μας, η Βερλίγκα (στα βλάχικα σημαίνει μαίανδρος), απ’ όπου πηγάζει ο μεγάλος Ασπροπόταμος. Τα κύρια πετρώματα του βουνού είναι οι ασβεστόλιθοι που σε μερικά σημεία ενώνονται με σχιστόλιθους και φλύσχες. Ο Λάκμος είναι ένα βουνό με βραχώδεις πλαγιές, κωνικές κορυφές, πολλές σάρες, γκρεμούς, μεγάλα αλπικά βοσκοτόπια, δεκάδες πηγές και ρυάκια ενώ δεν διακρίνεται για την πλούσια δασοκάλυψη του. Εν τούτοις στα οροπέδια του βουνού και παρά την εκτεταμένη κτηνοτροφία, απαντά κανείς μια πλούσια αλπική χλωρίδα με πολλά ενδημικά, σπάνια και απειλούμενα φυτά. Ένα μεγάλο μέρος του Λάκμου μαζί με τα Τζουμέρκα ανήκουν στο Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και Χαράδρας Αράχθου ενώ γύρω από το βουνό απλώνονται αρκετά όμορφα χωριά που διακρίνονται για την ορεινή λαϊκή παράδοση, όπως το Σιράκο, οι Καλαρίτες, το Χαλίκι, η Ανθούσα, το Βαθύπεδο, κ.ά. Πρόκειται ίσως για το πιο άγριο βουνό της Πίνδου με εντυπωσιακά τοπία και μοναδικές περιπατητικές διαδρομές που χρειάζεται αρκετές αντοχές και κατάλληλη προετοιμασία για να το εξερευνήσει κανείς.

Στα χαμηλά του βουνού υπάρχουν πυκνά δάση βελανιδιάς ενώ πιο ψηλά ξεκινάει ένα δάσος ελάτης που διακόπτεται από μαυρόπευκα και οξιές. Στα ρέματα επικρατούν δάση με διάφορα πλατύφυλλα, ενώ πιο ψηλά υψώνονται λίγα μεγάλα ρόμπολα. Οι γυμνές υποαλπικές και αλπικές πλαγιές του βουνού καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις κάτι που οφείλεται και στην αποψίλωση λόγω της παραδοσιακής κτηνοτροφίας που ασκείται εδώ και αιώνες στα ψηλά του βουνού. Η χλωρίδα περιλαμβάνει μια πληθώρα σπάνιων και προστατευόμενων είδων που απαντώνται στην ευρύτερη περιοχή της Πίνδου. Από αυτά, τα πιο σημαντικά είναι το Podospermum roseum subsp peristericum, η Achillea pindicola subsp integrifolia, ο κρίνος Lilium albanicum, η Aquilegia nigricans, το Hieracium peristericum subsp peristericum, η Alkanna noneiformis, η Anthyllis vulneraria subsp pindicola, το γεράνι Geranium aristatum, το Phyllolepidum cyclocarpum subsp pindicum, η κενταύρια Centaurea lacerata, ο κρόκος Crocus robertianus, ο Acanthus hungaricus, η Ballota hispanica subsp macedonica, η Cardamine barbaraeoides, η Satureja horvatii subsp macrophylla, η Crepis turcica, η αγριοτριανταφυλλιά Rosa pendulina, ο Cytisus nigricans και η Arenaria conferta subsp serpentinii. Άλλα ενδιαφέροντα φυτά είναι οι κρίνοι Lilium candidum, Lilium martagon και Lilium chalcedonicum, η Scutellaria alpina, το Erigeron epiroticus, ο Rhynchocorys elephas, το Sempervivum marmoreum subsp marmoreum, οι κενταύριες Centaurea grisebachii subsp occidentalis και Centaurea nervosa subsp promota, ο νάρκισσος Narcissus poeticus subsp poeticus, η τουλίπα Tulipa australis, ο Stachys alpina, o κρόκος Crocus veluchensis, η Saxifraga sempervivum, η Digitalis grandiflora, τα γεράνια Geranium macrostylum και Geranium macrorrhizum, ο Ranunculus platanifolius, η Staehelina uniflosculosa, το Vincetoxicum fuscatum subsp fuscatum, η Onobrychis pindicola, η Aubrieta scardica, η Satureja montana, το Tanacetum corymbosum subsp corymbosum και οι βιόλες Viola orphanidis, Viola pyrenaica και Viola aetolica. Στο βουνό απαντώνται και πολλές ενδιαφέρουσες ορχιδέες, όπως οι Cephalanthera longifolia, Cephalanthera rubra, Epipactis helleborine, Epipactis palustris, Epipactis subclausa, Neottia ovata, Neottia nidus-avis, Platanthera chlorantha, Himantoglossum jankae, Neotinea ustulata, Dactylorhiza sambucina, Dactylorhiza pindica, Anacamptis morio, Orchis purpurea, Ophrys helenae και Ophrys epirotica.

Η γυμνοί και απότομοι βραχώδεις σχηματισμοί που βρίσκονται παντού στο βουνό αποτελούν ιδανικά σημεία φωλιάσματος για πολλά θαυμαστά είδη πουλιών. Στον Λάκμο ζούνε ακόμα λίγα όρνια ενώ πριν λίγα χρόνια ζούσανε και οι ασπροπάρηδες. Από τα αρπακτικά εδώ ζουν χρυσαετοί, φιδαετοί, σφηκιάρηδες, γερακίνες, πετρίτες, διπλοσάινα, σαΐνια, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα και δεντρογέρακα. Κοινή είναι η παρουσία της πετροπέρδικας στις πλαγιές και του μπούφου στα δασωμένα φαράγγια. Τα αλπικά του βουνού είναι γεμάτα από πουλιά που ζουν σχεδόν αποκλειστικά στα εκεί, όπως η χιονάδα, ο τοιχοδρόμος, το βλαχοτσίχλονο, ο χιονοκότσυφας, ο χιονόστρουθος, η κιτρινοκαλιακούδα, ο χιονοψάλτης και ο πυρροκότσυφας. Άλλα είδη του βουνού είναι η φάσσα, το αγριοπερίστερο, ο κούκκος, ο χουχουριστής, η κουκουβάγια, το γιδοβύζι, η βουνοσταχτάρα, ο μαύρος δρυοκολάπτης, ο πράσινος δρυοκολάπτης, ο βαλκανικός δρυοκολάπτης, ο μεσαίος δρυοκολάπτης, η δεντροσταρήθρα, το βραχοχελίδονο, η σταχτοσουσουράδα, ο νεροκότσυφας, ο τρυποφράχτης, ο φοινίκουρος, ο σταχτοπετρόκλης, η τσίχλα, η γερακότσιχλα, ο πυρροβασιλίσκος, η λοφιοπαπαδίτσα, η καστανοπαπαδίτσα, ο αιγίθαλος, ο δεντροτσοπανάκος, ο αετομάχος, η κίσσα, ο κόρακας, το φανέτο, ο πύρρουλας, ο κοκκοθραύστης, ο σταυρομύτης, το χρυσοτσίχλονο, το σιρλοτσίχλονο και το βουνοτσίχλονο.

Από τα αμφίβια εδώ ζει ο αλπικός τρίτωνας, ο μακεδονικός τρίτωνας, η σαλαμάνδρα, ο φρύνος, η κιτρινομπομπίνα, ο γραικοβάτραχος και ο σβελτοβάτραχος. Η ερπετοπανίδα περιλαμβάνει ένα από τα σημαντικότερα και πιο σπάνια φίδια της Ελλάδας την ελληνική νανόχεντρα (Vipera graeca) που ζει στα βράχια και στα λιβάδια, πάνω από τα 1.400 μέτρα. Άλλα είδη είναι η μεσογειακή χελώνα, το κονάκι, η σαύρα της Ρούμελης, η τρανόσαυρα, η πρασινόσαυρα, η τοιχόσαυρα, η σαύρα του Ταύρου, ο στεφανοφόρος, ο έφιος, ο λαφιάτης, η δεντρογαλιά, το νερόφιδο, η σαΐτα, το αγιόφιδο, ο λαφιάτης του Ασκληπιού, το σπιτόφιδο και η κοινή οχιά. Η τεράστια ορεινή έκταση του Λάκμου προσελκύει μεγάλα θηλαστικά, όπως αρκούδες και λύκους, που εδώ βρίσκουν το ιδανικό καταφύγιο. Στα δάση και στα πιο χαμηλά ζουν ακόμα λίγα ζαρκάδια και στους μεγάλους ποταμούς γύρω από το βουνό υπάρχουν υγιείς πληθυσμοί από βίδρες. Άλλα θηλαστικά της περιοχής είναι οι αγριόγατες, οι αγριόχοιροι, οι νυφίτσες, τα δεντροκούναβα, οι ασβοί, οι αλεπούδες, οι λαγοί, οι σκαντζόχοιροι, οι δασομυωξοί, οι δεντρομυωξοί και οι σκίουροι. Δυστυχώς τα αγριόγιδα κυνηγιούνται συστηματικά και η παρουσία τους στα ψηλά του βουνού πιστεύεται ότι περιορίζεται πλέον σε μια ομάδα λίγων ατόμων.

 
 
 
 

Πως θα πάτε

Ο Λάκμος προσεγγίζεται ευκολότερα από το χωριό Χαλίκι στις δυτικές πλαγιές του βουνού. Το χωριό απέχει 97 χλμ. από τα Τρίκαλα και αν έρχεστε από την Αθήνα είναι ο συντομότερος δρόμος για το βουνό. Αν έρχεστε από την Θεσσαλονίκη, η πιο γρήγορη διαδρομή είναι μέσω Εγνατίας καταλήγοντας στο Ανθοχώρι στα βόρεια του βουνού, απ’ όπου μπορείτε να ξεκινήσετε για τις κορφές. Ιδιαίτερη προσοχή στους ποιμενικούς σκύλους των κοπαδιών, καθώς είναι από τους αγριότερους και πιο ύπουλους που έχουμε συναντήσει.
 
 

Εμφάνιση στο χάρτη

πατήστε για να δείτε το σημείο στο χάρτη
(Latitude: 39.68519152197728, Longitude:21.124731869384732)
 

Photo Gallery

 

Social Networks

 

Διαβάστε επίσης

Βίτσι (Βέρνο)

Το Βίτσι είναι ένας ορεινός όγκος που υψώνεται ήρεμα στο κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας, αποτελώντας το φυσικό σύνορο μεταξύ των νομών Φλώρινας και Καστοριάς.

Όλυμπος Λέσβου

Ο Όλυμπος της Λέσβου, το βουνό που δεσπόζει στα νότια του νησιού, χαρακτηρίζεται από μια πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό από εξαιρετικά σπάνια και όμορφα είδη της χλωρίδας.

Μαυροβούνι (Φλέγγα)

Μια ορεινή ραχοκοκκαλιά στα ανατολικά της Ηπείρου που διακρίνεται για τα εντυπωσιακά αλπικά τοπία, τις πανέμορφες ορειβατικές διαδρομές και τις εξαιρετικές θέσεις θέας σε σημαντικά μνημεία της φύσης.

Όρβηλος

Ένα μεγάλο και σχετικά ανεξερεύνητο βουνό της Μακεδονίας που ξεχωρίζει για την σπάνια χλωρίδα και την πλούσια πανίδα που φιλοξενεί, καθώς οι έντονες ανθρώπινες δραστηριότητες απουσιάζουν στο μεγαλύτερο μέρος του.

 
 


 

Τα Ψάρια της Ελλάδας

Ένας πλήρης οδηγός πεδίου για όλα τα είδη που ζουν στις ελληνικές θάλασσες με 450 εικονογραφήσεις και αναλυτικούς πίνακες.

περισσότερα...


Επιλεγμένο βίντεο

Ενημερωτικό δελτίο

Δώστε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email) για να εγγραφείτε και να λαμβάνετε το ενημερωτικό μας δελτίο.