Αττάβυρος

Ο μεγάλος ορεινός όγκος της Ρόδου, αν και διαχρονικά έχει δεινοπαθήσει από τις πυρκαγιές και την υπερβόσκηση, εξακολουθεί να προσφέρει μοναδικές εμπειρίες εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ο Αττάβυρος, ή αλλιώς Ατάβυρος, είναι το μεγαλύτερο βουνό της Δωδεκανήσου με ψηλότερη κορυφή τον Άγιο Ιωάννη στα 1.216 μέτρα. Ακολουθούν οι κορφές Βοσκοτόπι (1.064 μ.), Πιθανίτης (1.085 μ.), Βουκολιές (895 μ.) και Κοπέλια (701 μ.). Το βουνό υψώνεται στην δυτική πλευρά της Ρόδου και αποτελεί το κεντρικό και μεγαλύτερο σε έκταση τμήμα των υψωμάτων του νησιού. Στα βόρεια ενώνεται με τον Προφήτη Ηλία και στα νότια με τον Ακραμύτη, ενώ στα δυτικά σβήνει με ήρεμους λόφους στη θάλασσα από την οποία οι κορφές του απέχουν μόλις 5 χλμ. σε ευθεία. Η κατεύθυνση του Αττάβυρου είναι από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά και η έκταση του φτάνει τα 60 τ.χλμ. Από τις πλαγιές του πηγάζουν τρεις από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Ρόδου: ο Γαδουράς, ο Ασκληπινός και ο Σιανίτης. Ένας δρόμος βγάζει στην ψηλότερη κορυφή του βουνού όπου βρίσκεται και ένα ραντάρ της αεροπορίας, ενώ λίγο πιο πριν συναντάει κανείς τα ερείπια του ναού του Ατταβυρίου Διός. Η λατρεία του θεού στο ψηλότερο σημείο της Ρόδου ανάγεται στην μυκηναϊκή εποχή, ενώ ο ναός πιστεύεται ότι κτίστηκε την ελληνιστική περίοδο. Το μεγαλύτερο μέρος του βουνού είναι απογυμνωμένο από τα δάση του, κάτι που οφείλεται στις συχνές πυρκαγιές και στην υπερβολική βόσκηση. Υπολογίζεται μάλιστα ότι κατά τις πυρκαγιές του 2008 στην περιοχή κάηκαν περίπου 100.000 στρέμματα δάσους. Εντούτοις οι πλαγιές και τα βράχια του Αττάβυρου φιλοξενούν μία σπάνια χλωρίδα με δεκάδες μικρά «μαργαριτάρια», προσελκύοντας κάθε χρόνο δεκάδες φυσιολάτρες.

Τα δάση είναι περιορισμένα στα χαμηλότερα και περιμετρικά του βουνού και αποτελούνται κυρίως από τραχείες πεύκες και αυτοφυή κυπαρίσσια στην άγρια μορφή τους. Μάλιστα στα βορειοδυτικά του βουνού, στην περιοχή Κατάρτι, βρίσκεται ένα σπάνιο αμιγές δάσος κυπαρισσιών που έχει ανακηρυχθεί Μνημείο της Φύσης. Στα πιο ψηλά μπορεί κανείς να συναντήσει διάσπαρτα άτομα από βελανιδιές που σε κάποια σημεία σχηματίζουν συστάδες. Σημαντική είναι η παρουσία στα ρέματα της ζητιάς (Liquidambar orientalis) που στην Ευρώπη απαντάται μόνο εδώ, ενώ ένα ακόμα σπάνιο δέντρο του βουνού είναι η αγριομελικουκιά (Celtis tournefortii). Παρά την αφιλόξενη για τα φυτά όψη του Αττάβυρου στις κορφές, στα βράχια, στα φαράγγια και στα δάση φύονται δεκάδες θαυμαστά είδη, όπως το Asyneuma giganteum, η κενταύρια Centaurea lactucifolia, η Anthemis rhodensis, το Aethonema arabicum, η Arenaria rhodia subsp rhodia, ο κρόκος Crocus fleischeri, το Erysimum rhodium, το Atraphaxis billardieri, η καμπανούλα Campanula hagielia, το κολχικό Colchicum balansae, η Bongardia chrysogonum, η Scutellaria albida subsp velenovskyi, η Aristolochia parvifolia, το Alyssum pogonocarpum, η Gypsophila confertifolia, η σιληνή Silene salamandra, το Linum virgultorum, το Sedum eriocarpum subsp caricum, η Scorzonera elata, το κυκλάμινο Cyclamen rhodium subsp rhodium και η Asperula brevifolia. Άλλα ενδιαφέροντα είδη είναι η Fibigia lunarioides, ο Ebenus sibthorpii, η Scrophularia lucida, η Lomelosia variifolia, η Anemone apennina subsp blanda, η ίριδα Iris unguicularis subsp carica, η τουλίπα Tulipa saxatilis, το Polygala venulosa, το αγριογαρύφαλλο Dianthus elegans, το Helichrysum orientale, η Lithodora hispidula και το Arum dioscoridis. Στον Αττάβυρο συναντάει κανείς και πολλά είδη ορχιδεών, όπως οι Limodorum abortivum, Orchis anatolica, Ophrys lucis, Ο. regis-ferdinandii, O. omegaifera, O. reiholdii, Ο. cornutula, Ο. labiosa, αλλά και το υποείδος της Ophrys fusca που έχει πάρει το όνομα του βουνού, η Ophrys attaviria.
 
Η ορνιθοπανίδα του Αττάβυρου συγκεντρώνει πολλά ενδιαφέροντα είδη. Από τα αρπακτικά εδώ ζούνε σπάνιοι σπιζαετοί, φιδαετοί, σφηκιάρηδες, γερακίνες, αετογερακίνες, πετρίτες, βραχοκιρκίνεζα, τυτούδες και κουκουβάγιες, ενώ ξεχωρίζει η παρουσία του σπάνιου χρυσογέρακου. Στις πλαγιές ζούνε νησιώτικες πέρδικες, ενώ η ορνιθοπανίδα συμπληρώνεται με είδη, όπως τρυγόνια, φάσσες, γιδοβύζια, βουνοσταχτάρες, τσαλαπετεινοί, μελισσοφάγοι, χαλκοκουρούνες, κορυδαλλοί, βραχοχελίδονα, λιβαδοκελάδες, τρυποφράχτες, καρβουνιάρηδες, φοινίκουροι, σταχτοπετρόκληδες, σπάνιοι αμμοπετρόκληδες, ασπροκωλίνες, γαλαζοκότσυφες, τσίχλες, βουνοτσιροβάκοι, μαυροτσιροβάκοι, κοκκινοτσιροβάκοι, αετομάχοι, κοκκινοκεφαλάδες, κίσσες, κοράκια, φανέτα, φρυγανοτσίχλονα, κ.ά.

Από τα αμφίβια στα ρέματα του βουνού συναντάει κανείς λεβαντοβάτραχους, φρύνους, πρασινόφρυνους και δεντροβάτραχους. Η ερπετοπανίδα της περιοχής είναι ιδιαίτερα πλούσια με είδη, όπως ο τυφλίτης, το κροκοδειλάκι, το σαμιαμίδι, ο κυρτοδάκτυλος, ο οφίσωψ, η τουρκική σαύρα, η τρανόσαυρα, η σπάνια χρυσόσαυρα, ο σαπίτης, το σπιτόφιδο, η σαΐτα, το αγιόφιδο, ο μαύρος έφιος και ο ζαμενής της Ρόδου. Στους πρόποδες του Αττάβυρου ζούνε πολλά πλατώνια, στα δάση και στις αγροτικές περιοχές αλεπούδες, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα υποείδη των θηλαστικών που ζούνε στην περιοχή, όπως το πετροκούναβο (Martes foina subsp milleri), o ασβός (Meles meles subsp rhodius) και ο σκατζόχοιρος (Erinaceus concolor subsp rhodius).
 
 
 
 
 
 

Πως θα πάτε

Οι κορυφές του Αττάβυρου απέχουν περίπου 60 χλμ. από την πόλη της Ρόδου. Αν θέλετε να περπατήσετε προς τα ψηλά μπορείτε να ακολουθήσετε τα δύο μονοπάτια που ξεκινούν από τα δύο χωριά που βρίσκονται στους πρόποδες, τον Άγιο Ισίδωρο και τον Έμπωνα. Και οι δύο διαδρομές διαρκούν 2-3 ώρες, αλλά φροντίστε να προμηθευτείτε νερό γιατί απουσιάζουν οι πηγές. Προσοχή με τις φωτογραφικές μηχανές στην κορυφή γιατί η φωτογράφιση κοντά στο ραντάρ απαγορεύεται.

 
 

Εμφάνιση στο χάρτη

πατήστε για να δείτε το σημείο στο χάρτη
(Latitude: 36.19420570879193, Longitude:27.84990963427731)
 

Photo Gallery

 

Social Networks

 

Διαβάστε επίσης

Δίρφυς

Η επιβλητική Δίρφυς, η μεγάλη οροσειρά της Εύβοιας, με την χαρακτηριστικά κωνοειδή κορυφή, που μοιάζει με ένα μικρό Φουτζιγιάμα, κρατάει στις απόκρημνες πλαγιές της έναν πλούτο από σπάνια, ενδημικά φυτά.

Μαίναλο (Οστρακίνα)

Το ιερό βουνό του Πανός, το βουνό των θρύλων και της ιστορίας  αποτελεί την καρδιά των ορεινών όγκων της Πελοποννήσου, διαφυλάσσοντας, ακόμα και στις μέρες μας, την μαγεία των πυκνών δασών και της απόλυτης φύσης, όπως αυτή εκφράστηκε ανά τους αιώνες από τους ποιητές του κόσμου.

Μενοίκιο

Ένα μικρό αλλά πανέμορφο βουνό της Ανατολικής Μακεδονίας που υψώνεται στην σκιά των μεγάλων οροσειρών της Βόρειας Ελλάδας και διακρίνεται για τα πυκνά του δάση και τα ατέλειωτα υποαλπικά οροπέδια.

Βαρδούσια

Τα Βαρδούσια Όρη με τα εκτεταμένα αλπικά οροπέδια χαρακτηρίζονται από άγρια τοπία μέσα στα οποία φυλάσσεται καλά μία από τις πιο πλούσιες βιοποικιλότητες, από πλευράς χλωρίδας, της Ελλάδας.

 
 

Τα Ψάρια της Ελλάδας

Ένας πλήρης οδηγός πεδίου για όλα τα είδη που ζουν στις ελληνικές θάλασσες με 450 εικονογραφήσεις και αναλυτικούς πίνακες.

περισσότερα...

Επιλεγμένο βίντεο

Ενημερωτικό δελτίο

Δώστε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email) για να εγγραφείτε και να λαμβάνετε το ενημερωτικό μας δελτίο.