Βίτσι (Βέρνο)

Το Βίτσι είναι ένας ορεινός όγκος που υψώνεται ήρεμα στο κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας, αποτελώντας το φυσικό σύνορο μεταξύ των νομών Φλώρινας και Καστοριάς. Το βουνό αναφέρεται το ίδιο συχνά και με την αρχαία του ονομασία Βέρνο. Το Βίτσι απλώνεται μεταξύ του βοριοανατολικού τμήματος του νομού Καστοριάς και του νοτιοδυτικού τμήματος του νομού Φλώρινας. Στα βόρεια ο αυχένας του Πισοδερίου χωρίζει το Βίτσι από τον Βαρνούντα και στα δυτικά του βουνού ο μεγάλος Λαδοπόταμος δημιουργεί την πεδιάδα των Κορεστείων. Στα ανατολικά το βουνό καταλήγει στη πεδιάδα της Φλώρινας και την ημιορεινή κοιλάδα του Λεχόβου και στα νότια, ανάμεσα στα πολλά ορεινά περάσματα, το Βίτσι συνδέεται με το όρος Μουρίκι. Η ευρύτερη έκταση του βουνού φτάνει τα 280 τ.χλμ., ενώ τα ψηλότερα σημεία απλώνονται σε μια έκταση 35 τ.χλμ. Η ψηλότερη κορυφή του βουνού, το ομώνυμο Βίτσι, φτάνει τα 2.128 μέτρα, ενώ άλλες γνωστές κορυφές είναι η Βίγλα (1.932 μέτρα), η Σικαβίτσα (1.863 μ.), το Πλατύ (1.759 μέτρα) και η Τσούκα (1.679 μέτρα). Από τις κορυφές του βουνού μπορεί κανείς να αγναντέψει μερικά από τα ψηλότερα βουνά της Ελλάδας (Όλυμπο, Σμόλικα, Βόρα, Γράμμο και Βαρνούντα). Στο ανατολικό και βόρειο Βίτσι, στις δασωμένες με πυκνά δάση οξιάς πλαγιές του, στον Πολυπόταμο, στη Δροσοπηγή, στην Υδρούσα, στην Ατραπό, συναντά κανείς πολλά ρέματα και ποτάμια που κατεβαίνουν προς τα ανατολικά και συμβάλλουν στη δημιουργία των διάσημων λιμνών της Φλώρινας. Τα νερά καταλήγουν αρχικά στη λίμνη Ζάζαρη και από εκεί μέσω καναλιών συνεχίζουν διαδοχικά προς την Χειμαδίτιδα, την λίμνη Πετρών και την Βεγορίτιδα, ενώ από τα δυτικά τα νερά του βουνού συμβάλλουν στην λίμνη Ορεστιάδα, τη διάσημη λίμνη της Καστοριάς. Τα πιο σημαντικά ποτάμια του βουνού είναι ο Δροσοπόταμος, ο Βυσσινέας και ο Ξηροπόταμος. Στο Βίτσι σημειώθηκαν ορισμένες από τις πιο σφοδρές μάχες που  σημάδεψαν το τέλος του Ελληνικού Εμφυλίου κατά τον Αύγουστο του 1949. Ο αυχένας της Κλεισούρας, η διάβαση του Κλειδιού και το πέρασμα του Πισοδερίου υπήρξαν περιοχές μεγάλης στρατηγικής σημασίας και οι διάδρομοι της προέλασης του Εθνικού Στρατού και της υποχώρησης του Δημοκρατικού Στρατού. Οι πολεμικές συρράξεις μάλιστα στο Βίτσι προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στα δάση του βουνού, τα οποία μόλις τις τελευταίες δεκαετίες δείχνουν να επανέρχονται. Δυστυχώς η ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του βουνού απαγορεύεται εξιατίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων που καλύπτουν μια μεγάλη περιοχή. Στους ανατολικούς πρόποδες βρίσκεται το γραφικό χωριό του Νυμφαίου, ενώ όλο το βουνό περιβάλλεται από πολλά ακόμα παραδοσιακά χωριά αλλά και ερείπια παλαιότερων οικισμών.

Στο Βίτσι κυριαρχούν τα πυκνά και σχεδόν αδιαπέραστα δάση οξιάς, ενώ εμφανίζονται αρκετές συστάδες από μακεδονίτικα έλατα και μαυρόπευκα. Στις χαμηλότερες περιοχές αναπτύσσονται δάση δρυός και άλλων φυλλοβόλων. Στα ρέματα της περιοχής δημιουργούνται παραποτάμια δάση από σκλήθρα, ιτιές, γαύρους, φτελιές και σφενδάμια. Τα ποτάμια δημιουργούν πολλά φυσικά λιβάδια, ενώ μετά το δασοόριο απλώνονται υποαλπικά χορτολίβαδα. Η περιοχή είναι γνωστή για τα πολλά ανοιξιάτικα και φθινοπωρινά μανιτάρια με διασημότερο τον Βωλίτη τον εδώδιμο, αλλά και για τη παρουσία μιας αξιόλογης χλωρίδας. Από τα φυτά στο Βίτσι ξεχωρίζουν το Epilobium vernonicum, το Atocion lerchenfeldianum, το Symphytum tuberosum subsp angustifolium, η Bruckenthalia spiculifolia, ο κρίνος Lilium albanicum, ο Asphodelus albus subsp delphinensis, η Scabiosa taygetea subsp portae, το Galium breviramosum, η ορχιδέα Gymnadenia frivaldii, η Persicaria bistorta, η ανεμώνη Anemone nemorosa, η Alchemilla monticola, οι βιόλες Viola velutina και Viola orphanidis, το Geum rivale, το Geum coccineum, η Achillea distans subsp stricta, οι σιληνές Silene sendtneri subsp balcanica και Silene waldsteinii, το αγριογαρύφαλλο Dianthus myrtinervius subsp caespitosus, ο νάρκισσος Narcissus poeticus subsp radiiflorus, το Teucrium montanum subsp helianthemoides, η Pyrola minor, η Veronica montana και η Knautia midzorensis. Άλλα ενδιαφέροντα είδη του βουνου είναι η καμπανούλα Campanula hawkinsiana, η Oxalis acetosella, η Festuca koritnicensis, η Scrophularia aestivalis, το Veratrum lobelianum, η Cardamine barbaraeoides, ο γάλανθος Galanthus reginae-olgae subsp vernalis, ο Rhinanthus sintenisii, η Noccaea boeotica, οι κενταύριες Centaurea napulifera subsp velenovskyi και Centaurea deustiformis, ο κρόκος Crocus veluchensis, τα αγριογαρύφαλλα Dianthus cruentus και Dianthus pinifolius subsp lilacinus, το Galium palustre, το γεράνι Geranium macrorrhizum, το Helichrysum plicatum, το θυμάρι Thymus praecox subsp zygiformis, το Gnaphalium sylvaticum, το Doronicum austriacum, η Asperula aristata subsp thessala, η Cardamine bulbifera, η Minuartia hirsuta subsp falcata, η Stellaria montana, η Euphrasia pectinata, η Genista carinalis και ο Ranunculus acris subsp acris. Το Βίτσι είναι ένα από τα πιο πλούσια σε ορχιδέες βουνά της χώρας μας. Εδώ μπορεί κανείς να βρει είδη, όπως το Cephalanthera longifolia, το Cephalanthera damasonium, η Epipactis helleborine, η Neottia nidus-avis, η Neottia ovata, η Platanthera chlorantha, η Corallorhiza trifida, η Gymnadenia conopsea, η Dactylorhiza cordigera, η Dactylorhiza sambucina, η Dactylorhiza saccifera, η Orchis mascula, η Orchis pallens, το Himantoglossum jankae, η Ophrys apifera, η Ophrys zeusii και η Ophrys epirotica.

Η εγκατάλειψη των οικισμών και τα δύσβατα δάση έχουν επιτρέψει σε πολλά είδη της πανίδας να βρουν στο Βίτσι το ιδανικό καταφύγιο. Στις πιο δυσπρόσιτες περιοχές στα ψηλά ζουν λίγες πετροπέρδικες και στους κάμπους στα χαμηλά του βουνού εμφανίζονται σπάνιες καμπίσιες πέρδικες. Εδώ απαντώνται πολλά είδη αρπακτικών πουλιών, όπως οι χρυσαετοί, οι γερακαετοί, οι φιδαετοί, οι σφηκιάρηδες, οι αετογερακίνες, οι γερακίνες, τα ξεφτέρια, τα σαΐνια, τα διπλοσάινα, οι πετρίτες, τα βραχοκιρκίνεζα και τα δεντρογέρακα. Στα δάση ζουν φασσοπερίστερα, φάσσες, χουχουριστές, μαύροι δρυοκολάπτες, πράσινοι δρυοκολάπτες και νανοδρυοκολάπτες. Στα ρέματα απαντώνται ακτίτες, αλκυόνες, σταχτοσουσουράδες και νεροκότσυφες. Άλλα είδη της περιοχής είναι οι λευκοί πελαργοί, τα ορτύκια, οι μπεκάτσες, τα τρυγόνια, οι κούκοι,  οι μπούφοι, τα γιδοβύζια, οι βουνοσταχτάρες, οι μελισσοφάγοι, οι χαλκοκουρούνες, οι σταρήθρες, οι δεντροσταρήθρες, οι χιονάδες, οι ωχροκελάδες, οι τρυποφράχτες, οι χιονοψάλτες, τα αηδόνια, οι φοινίκουροι, οι σταχτοπετρόκληδες, οι πυρροκότσυφες, οι τσίχλες, οι χιονοκότσυφες, οι μελωδοτσιροβάκοι, οι θαμνοτσιροβάκοι, οι κοκκινοτσιροβάκοι, οι χρυσοβασιλίσκοι, οι δρυομυγοχάφτες, οι λοφιοπαπαδίτσες, οι καστανοπαπαδίτσες, οι κλειδωνάδες, οι αιγίθαλοι, οι δεντροτσοπανάκοι, οι αετομάχοι, οι κίσσες, τα κοράκια, οι συκοφάγοι, οι δεντροσπουργίτες, τα φανέτα, τα λούγαρα, οι κοκκοθραύστες, τα σιρλοτσίχλονα, τα βουνοτσίχλονα και τα χρυσοτσίχλονα.

Τα αμφίβια περιλαμβάνουν σαλαμάνδρες, κοινούς τρίτωνες, μακεδονικούς τρίτωνες, φρύνους, πρασινόφρυνους, κιτρινομπομπίνες, δεντροβάτραχους, βαλκανοβάτραχους, σβελτοβάτραχους και γραικοβάτραχους. Από τα ερπετά ξεχωρίζει η παρουσία του σπάνιου αστρίτη. Άλλα είδη του βουνού είναι οι μεσογειακές χελώνες, τα κονάκια, οι πρασινόσαυρες, οι σαύρες της Ρούμελης, οι τοιχογουστέρες, οι γουστέρες του Ταύρου, οι στεφανοφόροι, οι έφιοι, οι λαφιάτες, οι σαπίτες, τα νερόφιδα, οι σαΐτες, τα αγιόφιδα, οι λαφιάτες του Ασκληπιού, τα σπιτόφιδα και οι οχιές. Το Βίτσι, παρά το μικρό του μέγεθος, είναι ένας από τους σημαντικότερους βιοτόπους της αρκούδας, ενώ συχνή είναι και η παρουσία από λύκους. Από τα υπόλοιπα θηλαστικά εδώ ζουν αγριόγατοι, ζαρκάδια, βίδρες, αλεπούδες, κουνάβια, ασβοί, νυφίτσες, σκίουροι, δασομυωξοί, σκαντζόχοιροι, λαγοί και αγριόχοιροι. Στο βουνό απαντώνται και τέσσερα είδη νυχτερίδων: η μυωτίδα του Μπεχστάιν (Myotis bechsteini), η μυωτίδα του Νταουμπέντον (Myotis daubentoni), ο μικρoνυχτοβάτης (Nyctalus leisleri) και η νυχτερίδα του Ναθούσιους (Pipistrellus nathusii). Σημαντική είναι και η πανίδα των λεπιδόπτερων με είδη όπως η Pseudochazara geyeri, η Nymphalis xanthomelas, ο Colias balcanica, η Coenonympha leander και η Apatura iris. Στο βουνό ζει και ένα ορθόπτερο με ευρεία κατανομή στην Παλαιοαρκτική, αλλά που στη χώρα μας ζει μόνο σε κάποια βουνά, η Tettigonia cantans.
 
 
 
 
 

Πως θα πάτε

Οι κορυφές του βουνού είναι εύκολα προσπελάσιμες και από την Φλώρινα και από την Καστοριά. Από την Καστοριά οι κορυφές απέχουν περίπου 23 χλμ. και από την Φλώρινα 30 χλμ. Προσοχή όταν φτάσετε στην ψηλότερη κορυφή, καθώς εκεί βρίσκονται στρατιωτικές εγκαταστάσεις και η φωτογράφιση απαγορεύεται.

 
 

Εμφάνιση στο χάρτη

πατήστε για να δείτε το σημείο στο χάρτη
(Latitude: 40.64509702856224, Longitude:21.386485472502272)
 

Photo Gallery

 

Social Networks

 

Διαβάστε επίσης

Όλυμπος Λέσβου

Ο Όλυμπος της Λέσβου, το βουνό που δεσπόζει στα νότια του νησιού, χαρακτηρίζεται από μια πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό από εξαιρετικά σπάνια και όμορφα είδη της χλωρίδας.

Οξυά (Σαράνταινα)

Η Οξυά είναι ένα πανέμορφο αλλά και ελάχιστα περπατημένο βουνό της Ελλάδας που υψώνεται πολύχρωμη ανάμεσα στους διάσημους ορεινούς όγκους της Ρούμελης.

Λευκά Όρη

Ο επιβλητικός ορεινός όγκος της Δυτικής Κρήτης με τις απόκοσμες Μαδάρες, όπως αλλιώς ονομάζονται τα ψηλότερα σημεία των Λευκών Ορέων, αποτελεί το μεγαλύτερο καταφύγιο ενδημικών φυτών της χώρας μας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον από δεκάδες βοτανολόγους ολόκληρου του πλανήτη.

Πίνοβο

Ένα από τα λιγότερο γνωστά βουνά της Ελλάδας που εντυπωσιάζει καθώς ορθώνεται στο τέλος του κάμπου της Αλμωπίας, οριοθετώντας τα βόρεια σύνορα της χώρας.

 
 


 

Τα Ψάρια της Ελλάδας

Ένας πλήρης οδηγός πεδίου για όλα τα είδη που ζουν στις ελληνικές θάλασσες με 450 εικονογραφήσεις και αναλυτικούς πίνακες.

περισσότερα...


Επιλεγμένο βίντεο

Ενημερωτικό δελτίο

Δώστε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email) για να εγγραφείτε και να λαμβάνετε το ενημερωτικό μας δελτίο.