Φαλακρό

Photo Gallery

 

Το Φαλακρό είναι ένα μοναδικό σε ομορφιά και βιοποικιλότητα βουνό που χαρακτηρίζεται από μεγάλες αλπικές εκτάσεις, απότομους γκρεμούς και πυκνά δάση, ορίζοντας το τοπίο και την άγρια φύση στα ανατολικά της Μακεδονίας. Το Φαλακρό ονομαζόταν παλαιότερα Μποζ Νταγ που στα τουρκικά σημαίνει το Γκρι Βουνό, ενώ τη σύγχρονη ονομασία του την πήρε από τις γυμνές του κορυφές. Υψώνεται στα κεντρικά του νομού Δράμας και αποτελεί την ανατολική συνέχεια της αλυσίδας των βουνών Λαϊλιάς, Όρβηλος και Μενοίκιο. Στα δυτικά χωρίζεται από τον Όρβηλο από την μικρή οροσειρά του Αγίου Πνεύματος (1.631 μ.) και από το οροπέδιο του Νευροκοπίου και ενώνεται με το Μενοίκιο μέσω της οροσειράς του Αγίου Παύλου (1.768 μ.). Στα βόρεια συναντά τον ποταμό Νέστο που αποτελεί το σύνορο με τα δάση της Σημύδας και της Ελατιάς, στα νότια κατεβαίνει χαμηλά μέχρι τον ποταμό Αγγίτη και την κοιλάδα που απλώνεται στα βόρεια της πόλης της Δράμας και στα ανατολικά χωρίζεται μέσω του Πλατανορέματος από την περιοχή του Παρανεστίου. Το Φαλακρό είναι το ψηλότερο βουνό της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και απλώνεται σε μια έκταση που φτάνει τα 300 τ.χλμ. Ψηλότερη κορυφή του βουνού είναι ο Προφήτης Ηλίας (2.229 μ.) και ακολουθούν η Χιονότρυπα (2.211 μ.), η Βάρδενα (2.194 μ.), τα Τρία Κεφάλια (2.168 μ.), το Ψευτοδόντι (2.060 μ.), η Καρτάκλα (2.035 μ.) και το Στρογγυλό (2.012 μ.). Οι ψηλότερες κορυφές του βουνού σχηματίζουν ένα εντυπωσιακό πέταλο που διακρίνεται για την εντυπωσιακή του θέα προς τα νότια και στο οποίο καταλήγει το φαράγγι της Νασκβίτσας. Κυριάρχο πέτρωμα του βουνού είναι ο ασβεστόλιθος, ενώ απαντώνται και λίγοι σχιστόλιθοι. Το Φαλακρό διακρίνεται για τα πολλά μικρά ρέματα που καταλήγουν στο Νέστο ή στην κοιλάδα της Δράμας με σημαντικότερα το ρέμα της Νίτσας, του Ντούμπαρη, της Σοσίτσας και του Ξηροπόταμου. Σύμβολο των αλπικών του βουνού είναι η Χιονότρυπα, ένα εντυπωσιακό παγοσπήλαιο με πλάτος 40 μέτρα και βάθος 100 μέτρα που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.100 μέτρων. Επίσης μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν το φαράγγι των Πύργων, το οροπέδιο της Σίτνας και τα ερείπια των οικισμών του παρελθόντος στα δάση που απλώνονται στους βορινούς πρόποδες. Το Φαλακρό είναι ένας υπέροχος τόπος για εξερεύνηση και περπάτημα. Τα αλπικά λιβάδια, τα πεδινά πλατώματα, οι θαμνότοποι, οι μεγάλοι βραχώδεις σχηματισμοί και τα πυκνά δάση φιλοξενούν έναν τεράστιο χλωριδικό πλούτο που δίνουν στο βουνό τον τίτλο ενός από τους σημαντικότερους βοτανικούς παράδεισους της Ελλάδας, ενώ εδώ μπορεί κανείς να παρατηρήσει πολλά σπάνια είδη της ορνιθοπανίδας. Μεγάλο μέρος του βουνού περιλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης.

Τα είδη της χλωρίδας που βρίσκονται στο Φαλακρό ξεπερνούν τα 1.000. Στα χαμηλά και μέχρι τα 400 μέτρα επικρατεί το πουρνάρι και είδη όπως ο γάβρος, το παλιούρι, η κρανιά, η φτελιά και τα βάτα. Πιο ψηλά και μέχρι τα 800 μέτρα αναπτύσσονται δάση διαφόρων ειδών βελανιδιάς μαζί με καστανιές, φλαμουριές, σκλήθρα, λεπτοκαρυές, καρυδιές, οστρυές, φράξους, σφενδάμια και άρκευθα. Στη συνέχεια και μέχρι τα 1.800 μέτρα αναπτύσσονται δάση οξυάς, δάση μαυρόπευκων και λευκής ελάτης. Από εκεί και πάνω ξεκινάνε τα ατέλειωτα χορτολίβαδα των υποαλπικών και των αλπικών με δεκάδες σπάνια φυτά, πολλά από τα οποία ανήκουν στην χλωρίδα της Βόρειας Ευρώπης και εδώ έχουν την νοτιότερη κατανομή τους. Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποια είδη, καθώς είναι δεκάδες τα ακριβοθώρητα φυτά που συναντάει στο βουνό. Πολύ σημαντικά είδη είναι το κατάλοιπο της εποχής των παγετώνων Haberlea rhodopensis, η Dryas octopetala που αποτελεί είδος του Αρκτικού κύκλου, η πανέμορφη ορχιδέα της Βόρειας Ευρώπης Gymnadenia rhellicani, το σπάνιο Erythronium dens-canis, ο ενδημικός κρόκος του βουνού Crocus orphei, η Lathraea rhodopaea και η Pulsatilla halleri subsp rhodopaea. Σπάνια ή και ενδημικά είδη του βουνού είναι η Pedicularis friderici-augusti, η ορχιδέα Orchis militaris, η κενταύρια Centaurea parilica, το αγριογαρύφαλλο Dianthus petraeus subsp orbelicus, η φριτιλάρια Fritillaria drenovskii, η βιόλα Viola delphinantha, η Lomelosia rhodopensis, το Haplophyllum balcanicum, η Minuartia stojanovii, η Minuartia doerfleri, η Paronychia rechingeri, οι σαξιφράγκες Saxifraga ferdinandi-coburgi, Saxifraga sancta και Saxifraga stribrnyi, η Androsace villosa, η Anemone nemorosa, η Anthyllis aurea, η βιόλα Viola perinensis, η καμπανούλα Campanula orphanidea, η Potentilla tommasiniana, ο γάλανθος Galanthus elwesii, το Melampyrum arvense, η Achillea ageratifolia subsp ageratifolia, η Satureja pilosa, η Gentianella bulgarica, η αγριοπασχαλιά Syringa vulgaris, το Vaccinium vitis-idaea, το Vaccinium myrtillus, η Alkanna primuliflora, η Salvia teddii, η Alchemilla monticola, ο Gladiolus palustris, το Goniolimon dalmaticum, το Hypericum maculatum subsp immaculatum, η Rhamnus saxatilis subsp rhodopea και το Hylotelephium telephium. Άλλα πολύ ενδιαφέροντα φυτά είναι η κενταύρια Centaurea napulifera subsp napulifera, η παιώνια Paeonia peregrina, οι καμπανούλες Campanula cervicaria, Campanula bononiensis, Campanula velebitica και Campanula persicifolia, ο κρίνος Lilium martagon, η Ajuga laxmannii, η Gentiana cruciata subsp phlogifolia, η Gentiana verna subsp balcanica, η Asperula purpurea subsp purpurea, η Genista januensis subsp lydia, το τσάι Sideritis scardica, η Antennaria dioica, το Vincetoxicum hirundinaria subsp nivale, η Globularia cordifolia, το Hypericum olympicum, η Scutellaria alpina, το Anthericum liliago, το Geranium reflexum, η Pedicularis petiolaris, η Saxifraga sempervivum, το Chelidonium majus, ο κρόκος Crocus chrysanthus, η φριτιλάρια Fritillaria pontica, η ίριδα Iris reichenbachii και η Matthiola fruticulosa subsp valesiaca. Από τις ορχιδέες εδώ απαντώνται είδη, όπως η Epipactis atrorubens, η Epipactis helleborine, η Epipactis palustris, η Epipactis leptochila subsp neglecta, το Coeloglossum viride, η Neottia nidus-avis, η Gymnadenia conopsea, η Dactylorhiza sambucina, η Dactylorhiza saccifera, η Orchis mascula, η Orchis ustulata, η Orchis simia και το Himantoglossum jankae.

Η ορνιθοπανίδα της περιοχής είναι από τις πλουσιότερες της ορεινής Ελλάδας. Εδώ ζει ένα από τα σπανιότερα αρπακτικά που εμφανίζεται στη χώρα μας, το στεπογέρακο. Είναι σημαντικό ότι στα χωράφια που απλώνονται στα νότια του βουνού υπάρχει ένας αναπαραγόμενος πληθυσμός από πετροτουρλίδες. Υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες αναφορές ότι στα δάση του βουνού έχει θεαθεί ο εντυπωσιακός χουχουριστής των Ουραλίων, ένα μεγαλόσωμο είδος κουκουβάγιας. Στα ψηλά ζούνε ακόμα πολλές πετροπέρδικες, ενώ στα χαμηλά και κοντά στον Νέστο είναι κοινά και τα δύο είδη πελαργών της χώρας μας, ο λευκός και ο μαύρος. Συχνά τα λατομεία μαρμάρου της περιοχής δέχονται επισκέψεις από μεγάλα κοπάδια από αγιοπούλια. Τα αρπακτικά του βουνού περιλαμβάνουν τον χρυσαετό, τον γερακαετό, τον φιδαετό, την αετογερακίνα, την γερακίνα, τον σφηκιάρη, το ξεφτέρι, το σαΐνι, το διπλοσάινο, το βραχοκιρκίνεζο, το κιρκινέζι, το δεντρογέρακο και το χρυσογέρακο. Από τα νυχτόβια αρπακτικά εδώ ζει ο σπάνιος αιγωλιός, ο μπούφος, ο χουχουριστής, η τυτώ και η κουκουβάγια. Στα αλπικά του βουνού ζουν χιονάδες, χιονοψάλτες, σταχτοπετρόκληδες, πυρροκότσυφες, χιονοκότσυφες, τοιχοδρόμοι, κιτρινοκαλιακούδες και βλαχοτσίχλονα. Η ορνιθοπανίδα συμπληρώνεται με είδη, όπως μπεκάτσες, ορτύκια, σπάνιες ορτυκομάνες, φασσοπερίστερα, φάσσες, τρυγόνια, κούκους, γιδοβύζια, βουνοσταχτάρες, μελισσοφάγους, χαλκοκουρούνες, μαύρους δρυοκολάπτες, πράσινους δρυοκολάπτες, βαλκανικούς δρυοκολάπτες, νανοδρυοκολάπτες, στραβολαίμηδες, σταρήθρες, δεντροσταρήθρες, γαλιάντρες, βραχοχελίδονα, νεροκότσυφες, θαμνοψάλτες, αηδόνια, φοινίκουρους, τσίχλες, γερακότσιχλες, κοκκινότσιχλες, θαμνοτσιροβάκοι, βουνοφυλλοσκόποι, χρυσοβασιλίσκοι, δρυομυγοχάφτες, ελατοπαπαδίτσες, καστανοπαπαδίτσες, κλειδωνάδες, αιγίθαλους, βραχοτσοπανάκους, αετομάχους, παρδαλοκεφαλάδες, κίσσες, κοράκια, συκοφάγους, χειμωνόσπινους, φανέτα, λούγαρα, πύρρουλες, κοκκοθραύστες, φρυγανοτσίχλονα, χρυσοτσίχλονα και βουνοτσίχλονα.

Τα αμφίβια της περιοχής αποτελούνται από σαλαμάνδρες, ανατολικούς χτενοτρίτωνες, φρύνους, πρασινόφρυνους, κιτρινομπομπίνες, βαλκανοβάτραχους, σβελτοβάτραχους και γραικοβάτραχους. Η ερπετοπανίδα αποτελείται από μεσογειακές χελώνες, γραικοχελώνες, κονάκια, τυφλίτες, αμμόσαυρες, πρασινόσαυρες, τοιχογουστέρες, σαύρες του Ταύρου, στεφανοφόρους, έφιους, λαφιάτες, κεχρίτες, σαπίτες, νερόφιδα, σαΐτες, αγιόφιδα, λαφιάτες του Ασκληπιού, σπιτόφιδα και οχιές. Από τα θηλαστικά ξεχωρίζει η συχνή παρουσία των λύκων και των ζαρκαδιών αλλά και μια μικρή ομάδα αγριόγιδων που ζει στα νότια του βουνού. Από την απέναντι όχθη του Νέστου ξεκινάει η επικράτεια της αρκούδας, ενώ άλλα θηλαστικά είναι οι αγριόγατοι, οι αλεπούδες, τα κουνάβια, οι νυφίτσες, οι ασβοί, οι βίδρες, οι αγριόχοιροι, οι σκίουροι, οι σκατζόχοιροι, οι λαγοί και κάποια σπάνια είδη νυχτερίδας, όπως ο μπαρμπαστέλλος (Barbastella barbastellus), ο ρινόλοφος του Μέχελι (Rhinolophus mehelyi) και ο μεγάλος νυκτοβάτης (Nyctalus lasiopterus). Η περιοχή του Φαλακρού είναι διάσημη σε όλη την Ευρώπη για τις σπάνιες πεταλούδες της. Από αυτές ξεχωρίζουν η ενδημική του Φαλακρού Polyommatus andronicus και οι Neptis sappho, Euphydryas aurinia, Phengaris rebeli, Phengaris alcon, Pseudochazara orestes, Erebia melas, Erebia euryale, Pyrgus carthami, Polyommatus nephohiptamenos, Polyommatus admetus και Cupido decolorata. Δύο ακόμα σημαντικά έντομα της περιοχής είναι ο μεγάλος γρύλος του είδους Polysarcus denticaudus και ο ελαφοκάνθαρος (Lucanus cervus).
 
 
 
 
 
 

Πως θα πάτε

 Για να χαρείτε το Φαλακρό χρησιμοποιήστε σαν αφετηρία το όμορφο χωριό του Βώλακα. Το χωριό απέχει 36 χλμ. από τη Δράμα, 194 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και 684 χλμ. από την Αθήνα. Έχετε το νου σας στη βενζίνη γιατί δεν υπάρχουν πολλά πρατήρια στη περιοχή. Για την διαμονή σας στην περιοχή, σας προτείνουμε «Τ’ αλώνι του Κυρ Θανάση» στον Βώλακα. Οι φίλοι στο «Αλώνι» θα σας φέρουν πιο κοντά στη φύση, καθώς μαζί τους θα έχετε την ευκαιρία να εξερευνήσετε το βουνό μέσα από μοναδικές διαδρομές.

 
 

Εμφάνιση στο χάρτη

πατήστε για να δείτε το σημείο στο χάρτη
(Latitude: 41.2930027705532, Longitude:24.09051120095569)
 
 

Social Networks

 

Διαβάστε επίσης

Άγραφα

Για πολλούς τα Άγραφα, είναι η ομορφότερη ορεινή περιοχή της Ελλάδας, καθώς η ιστορική οροσειρά χαρακτηρίζεται από δεκάδες, άγριες κορυφές που διαδέχονται η μία την άλλη δημιουργώντας το πιο απομονωμένο ορεινό συγκρότημα της Ελλάδας.

Άσκιο (Σινιάτσικο)

Ένας όμορφος ορεινός όγκος στο κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας που ξεχωρίζει για την σπάνια χλωρίδα των κορυφών αλλά και την μόνιμη παρουσία στα πιο χαμηλά πολλών μεγάλων θηλαστικών.

Βόιο

Ένα ορεινό συγκρότημα που συνδέει τα μεγάλα βουνά της Πίνδου και χαρακτηρίζεται από ένα πλήθος χαμηλών κορυφών που καλύπτονται από πυκνά, ατέλειωτα δάση φυλλοβόλων.

Όρλιακας

Ένας μικρός ορεινός σχηματισμός που συνορεύει με την ραχοκοκκαλιά της Πίνδου και αποδεικνύει, με τον πλούτο της βιοποικιλότητας που φιλοξενεί, ότι η άγρια ζωή εξαπλώνεται ακόμα και σε λιγότερο εντυπωσιακά ενδιαιτήματα.

 
 


 

Τα Ψάρια της Ελλάδας

Ένας πλήρης οδηγός πεδίου για όλα τα είδη που ζουν στις ελληνικές θάλασσες με 450 εικονογραφήσεις και αναλυτικούς πίνακες.

περισσότερα...


Επιλεγμένο βίντεο

Ενημερωτικό δελτίο

Δώστε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email) για να εγγραφείτε και να λαμβάνετε το ενημερωτικό μας δελτίο.